بررسی نحوه برخورد معماری معاصر با سایت های تاریخی؛ تفاهم یا تقابل (نمونه موردی: مصلای تبریز در سایت تاریخی ارک علیشاه)

معماری معاصر ایران به فراخور شرایط زمانی- مکانی و جریانات اجتماعی، فرهنگی تأثیرات گوناگونی را به خود دیده است و یکباره معماری و شهرسازی آماج تعاملات و بازخوردهای ویژه و ناموزون قرار گرفته است. در هر صورت از آنجا که پرداختن به معماری معاصر ایران نیازمند اندیشه ای نقادانه بر مفاهیم و مؤلفه های تأثیرگذار بر شکل گیری این مفاهیم است، می بایست با شناخت زوایای پنهان در آثار معماری معاصر آن هم در رویکرد نقد مشخص، امکانی را برای معادل یابی در معماری معاصر در انطباق با معماری سنتی فراهم کرد.رشد شتابان شهرنشینی، گسترش سریع کالبدی شهرها، افزایش ناگهانی جمعیت از یک سو و پیش آمدن فزاینده نیازهای جدید در زندگی شهری از سوی دیگر درک و احساس تعلق شهروند به شهر و میراث تاریخی آن را کاهش داده است، بطوریکه رشد بی رویه و ناهماهنگ محیط مصنوع شهری نه تنها ارزش کالبدی شهر را دستخوش تحولات نا خواسته و ویرانگر کرده بلکه تأثیر مستقیم و غیر مستقیم بر محیط و مناظر ارزشمند و امکان ادراک فضایی انسان نهاده است. در این مقاله به بررسی نمونه موردی احداث بنای مصلای تبریز در یک حوزه بافت قدیم شهر اشاره شده است که شامل ارگ علیشاه یا باغ ملی است، شاید به نوعی از قربانیان شاخص اقدامات نا آگاهانه معماری عصر حاضر است.