بررسی مقدار نشست بهینه، میکروسختی مقاومت به خوردگی پوشش کامپوزیتی (Ni-TiO(2

در این پژوهش، پوشش کامپوزیتی (Ni-TiO(2 به روش رسوب دهی همزمان الکتریکی در حمام واتس با مقادیرمختلف دی اکسید تیتانیوم بر روی نمونه فولادی st37 ایجاد شده است. تاثیر غلظت ذرات در داخل الکترولیت در پوشش های ایجاد شده به روش رسوبدهی الکتریکی مورد بررسی قرار گرفته مقدار بهینه آنها در شرایط آزمایشتعیین گردیده است برای بررسی رفتار خوردگی از آزمون پلاریزاسیون استفاده شد. مورفولوژی سطح،میکروساختار نمونه ها توزیع ذرات در پوشش با استفاده از میکروسکوپ نوری الگوهای پراش اشعه موردمطالعه قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که نمونه آبکاری شده در حمام شامل 50g/l دی اکسید تیتانیوم دارای بیشترین مقدار ذره در پوشش، یکنواخت ترین توزیع ذرات، بالاترین میزان سختی بیشترین مقاومت به خوردگی است.

کلیدواژه ها:

رسوبدهی الکتریکی ، دی اکسید تیتانیوم ، میکروسختی ، مقاومت به خوردگی