سیف اسفرنگی و اثرپذیری وی از خاقانی

سیف الدین اسفرنگی شاعر پارسی گوی کم شناخته به اقرب احتمالات در سده ششم هجری دیده بر جهان گشود. زادگاه او به گواهی نامش و اتفاق تذکرہ نویسان اسفرنگ یا اسفره از توابع سمرقند است و از این نگاه دیوان او در بررسی زبان حوزه فرارود (= ماوراء النهر) پایگاه و جایگاهی ویژه دارد. سیف در صناعت شاعری به بسیاری از پیشینیان و هم روزگاران خود چشم داشته و قصاید آنان را نمونه قرار داده و استقبال کرده است؛ از خیل منظوران او می توان به مسعودسعد، امیر معزی، عثمان مختاری، عمعق بخاری، سنایی، انوری، مجیر بیلقانی، خاقانی و ظهیر فاریابی اشاره کرد که از این میان اقبال او به شعر خاقانی نظر گیر تر و از لونی دیگر است. در این مقاله شماری از همانندی های واژگانی و معنایی میان ابیات سیف اسفرنگی و خاقانی را به دست داده ایم؛ این همانندی ها می تواند نشان از آن داشته باشد که سیف دیوان خاقانی را از نظر گذرانده است

کلیدواژه ها:

سیف اسفرنگی ، خاقانی ، همانندی های لفظی و معنایی