نقش تربیتی انبیا (ع) در سیر معرفتی انسان ها از دیدگاه غزالی

از دید غزالی، انبیا (ع) تاثیری بنیادین در رساندن سایر انسانها به عالی ترین مرتبه معرفتی دارند. این تاثیر، علاوه بر این که در حوزه تعلیم حقایق به انجام می رسد، تاثیری تربیتی است که با ایجاد تغییر در ساحت های عاطفی ارادی انسانها ساحت معرفت را به مرتبه یقین و به سطح مکاشفه می رساند. نقش تربیتی انبیا هدایت گری سفری است که انسان در نفس خود به سوی حقیقت در پیش می گیرد تا قابلیت دریافت حقایق را بیابد. رسیدن به این قابلیت مستلزم تسویه و اعتدال و انسجام نفسانی است، تا وی یکسره به حقیقت توجه یابد. انسانها در مواجهه با نبی قالب زبانی مکاشفه او را دریافت می کنند. تبعیت از دستورات شرع و پیروی از حرکات و سکنات و اقوال و افعال انبیا انسان ها را در سفری معرفتی همراهی می کند که غایت آن ظهور عالیترین مرتبه معرفتی در ایشان است. در این مرتبه است که طالبان معرفت می توانند به فهم و تاویل باطن حقایق شرع و معرفت به واقعیت های روحانی دست یابند، که شامل موجودات روحانی و ربط و نسبت های میان موجودات و معنای وجود آنها می شود

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، نقش تربیتی انبیا ، تسویه نفس ، باطن شرع ، غزالی