بررسی مسیولیت مدنی در تصادف با عابر پیاده با بهره گیری از تعریف مسیولیت مدنی از دیدگاه فقه شیعه (قاعده لاضرر) و حقوق ایران

یکی از مهمترین حوادث رانندگی، تصادفات انواع وسایل نقلیه در حال حرکت با عابرین پیاده است که به دلیل فراوانی بالای آن درسطح جوامع، وضع مقررات و قوانین از سوی قانون گذار را موجب گردیده است. هدف از تحقیق حاضر مطالعه و تعیین و بررسیمسیولیت مدنی در تصادف با عابر پیاده با بهره گیری از تعریف مسیولیت مدنی از دیدگاه فقه شیعه و بررسی ماده 26 قانونرسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب 1389 می باشد. در این تحقیق از روش کتابخانه ای و اسنادی برای جمع آوری داده ها واطلاعات مورد نیاز استفاده شده است. نتایج حاصل از این تحقیقات نشان میدهد که در حقوق ایران به دلیل اهمیت بالای موضوعتصادفات عابرین پیاده قانونگذار به قواعد عام تصادفات اکتفا نکرده و در متن ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی صراحتابه آن اشاره کرده است ازطرفی طبق حقوق اسلامی یعنی فقه شیعه حقوق و آزادی های فرد از جمله مسایل مهم و مورد احترامدر دین مبین اسلام می باشد. طبق قایده مهم لا ضرر و لا ضرار فی اسلام در فقه امامیه هیچ کس اجازه صدمه زدن به یکدیگر راندارد و در صورت ایجاد صدمه نسبت به جبران خسارت آن باید اقدام نماید. نویسنده در مقاله حاضر قصد دارد تا علاوه بر بررسیمسیولیت مدنی را که در فقه امامیه به ضمان قهری معروف است را با تعریف مسیولیت مدنی و ارکان آن و سپس بررسی قاعدهلاضرر بپردازد.

کلیدواژه ها:

مسیولیت مدنی ، ض ان قهر ، تصادفات ، عابر پیاده ، ضرر