تاثیر استفاده از ترکیب نانو سیلیس و متاکایولن در بتن حاوی لاستیک ریزدانه دانه بازیافتی بر خصوصیات مکانیکی بتن

سال هاست که لاستیک فرسوده خودروها و نبودن راهی مناسب برای بازیافت یا استفاده دوباره آنها، باعث مشکلات زیست محیطی شده است. به علت زیاد بودن چقرمگی لاستیک، میتوان از این خصوصیت برای افزایش چقرمگی بتن استفاده نمود که در صورت خرد کردن لاستیک، میتوان خرده لاستیک را جایگزین بخشی از سنگدانه بتن کرد و مقادیر بسیار زیادی از لاستیک فرسوده را در بتن ریزی های حجیم مصرف نمود؛ اما همین جایگزینی باعث کاهش معیارهای مقاومتی بتن می گردد. هنگامی می توان از خرده لاستیک بازیافتی در بتن استفاده کرد که بتوان ضعف مقاومتی بتن را جبران کرد. در این پژوهش 13 طرح اختلاط مورد بررسی قرار گرفت. لاستیک ضایعاتی با اندازه 1 تا 3 میلی متر جایگزین 10، 5، 15% از ماسه شده و به جهت جبران کاهش معیارهای مقاومتی و همچنین افزایش مقاومت از ترکیب دو افزودنی نانو سیلیس و متاکایولن با مقادیر بهینه استفاده شده و مقاومت فشاری و کششی (برزیلین) اندازه گیری شده است. نتایج حاکی از تاثیرات مثبت استفاده از دو افزودنی نانو سیلیس و متاکایوبن بر مقاومت فشاری و کششی بتن حاوی خرده لاستیک می باشد. مشاهده می گردد با اضافه شدن نانو سیلیس و متاکایولن به طرح مخلوط، مقاومت فشاری و کششی 5 الی 10 درصد افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

نانو سیلیس ، متاکایولن ، مقاومت فشاری ، خرده لاستیک