بررسی مقدماتی اثربخشی برنامه قوانین روانی برای درمان لکنت کودکان پیش از سن دبستان
محل انتشار: شانزدهمین همایش گفتاردرمانی ایران
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,334
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
STMED16_095
تاریخ نمایه سازی: 30 دی 1397
چکیده مقاله:
سابقه و هدف:ب رنامه قوانین روانی (fluency rules program)، یک برنامه درمانی موثر، کارآمد ودارای قابلیت اجرای آسان برای کودکان دارای لکنت پیش ازسن مدرسه و سنین آغازین مدرسه می باشد. این برنامه شامل قوانین عمومی، قوانین اولیه وقانون ثانویه می باشد. قوانین عمومی،برای همه کودکان استفاده می شود و تمرکزآن روی کاهش سرعت گفتار وحذف تکرارها وکشیده گویی ها است. قوانین اولیه، روی کمک به کودکان برای درک تفاوت های فیزیولوژی بین گفتار روان و دارای لکنت تمرکز دارد و قانون ثانویه، رفتارهای ثانویه را حذف می کند. پژوهش حاضر به منظور تعیین اثر بخشی مقدماتی مداخله برنامه قوانین روانی بر کاهش شدت لکنت کودکان قبل از سن دبستان انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع مداخله ای بوده و یک مطالعه تجربی مورد منفرد است که بر روی سه کودک دارای لکنت قبل از سن دبستان و ساکن شهر تهران انجام شده است. شرکت کنندگان در مطالعه شامل 3 کودک مبتلا به لکنت اولیه با سنین 3 سال و دو ماهه، سه سال و هفت ماهه، 4 سال و سه ماهه و والدینشان بودند. شدت لکنت کودکان بر حسب درصد سیلاب های لکنت شده (SS%) در خط پایه ی اول درمان (قبل از مداخله) و خط پایه دوم مداخله (پس از مداخله) و 5 سال بعد از مداخلهمحاسبه و مقایسه شدند. درصد سیلاب های لکنت شده کودکان قبل از مداخله به ترتیب 10 ، 15 و 12 درصد بود.یافته ها: یافته های این پژوهش بر اساس تحلیل دیداری و شاخص های آمار توصیفی، تجزیه و تحلیل شد. میانگین جلسات درمان برای کودکان تا زمان رسیدن به گفتار روان، 30 جلسه نیم ساعته هفته ای یکبار و بعد از آن میانگین جلسات پیگیری 16 جلسه بود که به تدریج از تعداد جلسات کاسته و فاصله جلسات کلینیکی بیشتر شد؛ و هر سه کودک 5 سال بعد از مداخله دوباره ارزیابی شدند. به دنبال مداخله در طی جلسات اولیه، شدت لکنت هر سه کودک کاهش یافت. درصد سیلاب های لکنت شده (SS%) خارج از کلینیک، در پایان مداخله برای سه کودک زیر 1% و 5 سال بعد از مداخله نیز ثابت ماند. یافته ها نشان داد که مداخله مورد نظر در سه آزمودنی اثر بخش بوده است. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه از وجود یک شاهد تجربی برای اثر بخشی برنامه قوانین روانی در کودکان قبل از سن دبستان حمایت می کند. هر سه آزمودنی کاهش شدت لکنت به دنبال مداخله را بطور پایدار در محیط خارج از کلینیک نشان دادند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ابراهیم برزگربفرویی
دانشجوی دکترای تخصصی گفتار درمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
میثم شفیعی
کارشناس ارشد گفتار درمانی، مرکز تحقیقات لکنت اصفهان، اصفهان، ایران
شهاب حسینی
کارشناس ارشد گفتار درمانی، کلینیک گفتار درمانی نگاه نو، یزد، ایران
زهرا ولی تبار
دانشجوی کارشناسی ارشد گفتار درمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران