بررسی اثر درمانی لیپوپلی ساکارید بدام افتاده در نانوپارتیکل پلی لاکتیک گلایکولیک اسید ( PLGA ) در آسم در مدل حیوانی موش آسمی
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 527
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AMSMED19_197
تاریخ نمایه سازی: 1 دی 1397
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: لیپوپلی ساکارید (LPS ) ، ترکیب عمده دیواره سلولی همه باکتریهای گرم منفی می باشد که مقادیر بسیار ناچیز آن( درحد پیکوگرم) توانایی تحریک سیستم ایمنی را دارد و نقش کلیدی در تنظیم پاسخ های TH1 دارند. اما مقادیر افزایش یافته آن ( 5ng/ml) می تواند اثرات توکسیک بر سلول ها داشته باشد. با توجه به اینکه PLGA ،بعنوان یکی از موفق ترین پلی مرهای سنتتیک مورد استفاده در انتقال و تحویل آنتی ژن های مختلف بوسیله FDA و موسسه پزشکی اروپا (European Medicine Agency) مورد پذیرش قرار گرفته است و تجزیه پذیری و زیست سازگاری آن نیز تایید گردیده ما برآن شدیم تا وارد کردن LPS به درون PLGA اثرات درمانی لیپوپلی ساکارید را در موش های آسمی ارزیابی نماییم. مواد و روش ها: مطابق متد Henderson و همکارانش ، موشهای نر نژاد BALB/c در سن 6 تا 8 هفته با استفاده از پودر OVA و آسماتیک شدند. گروه کنترل تحت همین شرایط استریل PBS دریافت کردند. سپس نانوذرات حاوی LPS- PLGA در دو دوز 100 و 300 پیکوگرم در میلی لیتر تهیه و سایز و کارایی انکپسولاسیون آنها تعیین گردید. موش ها طی 8 هفته و هر هفته دو نوبت در چهار گروه Low-Dose(100 Pg/mL) و High-Dose(300 Pg/mL) و گروه کنترل (تحت درمان با PBS ) و گروه تحت درمان با بکلومتازون، قرار گرفتند. یافته ها: افزایش سطح سرمی آنتی بادی های اختصاصی IgE و IgG1 در همه موش های گروه هدف مشاهده شد. در گروه تحت درمان با ( PLGA-LPS-High Dose) افزایش معنی داری در سطح سایتوکاین کشت سلول های طحالی در مقایسه با گروه کنترل (تحت درمان با PBS )مشاهده شد. بطوری که 55±389- IFN-γ و 16±86/7=TGF-β و 30±423=IL-10 و سطح 4±18=IL-4 کاهش یافت. برای سطح سایتوکاین های سرمی نیز نتایج مشابه بدست آمد. شمارش سلولی توتال گروه های درمانی با PLGA-LPS و درصد ایوزینوفیل های مایع BAL نیز در گروه با دوز درمانی High-Dose کاهش معنی داری نسبت به گروه درمانی PBS نشان داد(0/001> P). نتایج آنالیز بافت شناسی ریه نیز نشان داد که شدت التهاب آلرژیک راه های هوایی در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی داری یافته است. نتیجه گیری: محبوس کردن LPS در نانوذره PLGA با اندازه های 200 نانومتر و غلظت های متفاوت منجر به درمان مدل موشی آسم آلرژیک می شود. نتایج مطالعه ما که با PLGA-LPS با اندازه 200 نانومتر نانوذره PLGA و دو غلظت متفاوت LPS انجام شد، در مقایسه با گروه کنترل، نشان دهنده کاهش پاسخ های سیستمیک و علایم بافتی در ریه موش های مبتلا به آسم بود.
کلیدواژه ها:
لیپوپلی ساکارید. آسم. پلی لاکتیک گلایکولیک اسید (PLGA)
نویسندگان
محمد رضا خاکزاد
مرکز تحقیقات ذکریا، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، مشهد، ایران.
آناهیتا قزاقی
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، مشهد، ایران.
سیما پرنده
دپارتمان پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.
ریحانه شاطرزاده
دپارتمان پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.