تعیین کننده های نگرش کشاورزان نسبت به حفاظت از منابع آب (مورد مطالعه بند موان استان فارس)

یکی از مشکلات بخش کشاورزی در حال حاضر، ضعف شیوه های مدیریت منابع آب و خاک و ناکارایی اقتصادی واحدهای بهرهبرداری میباشد. در پذیرش تکنولوژی حفاظت از منابع آب و خاک از طرف کشاورزان عوامل بسیاری دخالت دارند. شناخت شرایط و جنبه های شناختی و رفتاری کشاورزان و جامعه روستایی امری ضروری به نظر میرسد. با توجه به مسایل مربوط به کمبود منابع آب و نقش موثر شبکه های آبیاری و زهکشی در استفاده بهینه از این منابع محدود، این شبکه ها در آینده به طور گسترده تری در بخش کشاورزی مورد استفاده قرار خواهد گرفت. این پژوهش با هدف بررسی نگرش کشاورزان تحت پوشش شبکه آبیاری و زهکشی بند موان نسبت به حفاظت از منابع آب صورت گرفته است. جامعه آماری این پژوهش را کشاورزان تحت پوشش شبکه آبیاری و زهکشی بند موان تشکیل میدهند. داده ها به کمک پرسشنامه جمع آوری گردید. روایی پرسشنامه توسط متخصصین تایید و برای سنجش پایایی از آزمون راهنما استفاده شد. نمونهگیری به روش طبقه بندی تصادفی چند مرحله ای صورت گرفت. در نهایت تعداد 113 پرسشنامه تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد کشاورزان مسنتر و دارای سابقه کشاورزی بیشتر، نگرش مثبت تری دارند. میانگین نگرش پاسخگویانی که فقط کشاورزی میکنند به طور معنی داری بیشتر از کشاورزانی است که علاوه بر کشاورزی شغل دیگری نیز دارند. میانگین نگرش نسبت به حفاظت از منابع آب کشاورزانی که زمینشان در قطعات متفاوتی پراکنده شده است، تفاوت معنیداری ندارد. همجنین میانگین نگرش نسبت به حفاظت از منابع آب کشاورزانی که دسترسی متفاوتی به روشهای ترویجی داشته اند، تفاوت معنی داری ندارد.

کلیدواژه ها:

نگرش کشاورزان ، حفاظت از منابع آب ، بند موان ، شبکه آبیاری و زهکشی