تاثیر کاهش دبی رودخانه ها بر کیفیت آب درمناطق مصبی سواحل خوزستان

ماهیت رودخانه ها براساس جریان طبیعی رودخانه تعیین می گردد، تا جایی که رژیم جریان طبیعی یک رودخانه که شامل مولفه های کلیدی تغییرپذیری، اندازه فراوانی، مدت دوام، زمان و شدت تغییرات است، به عنوان یک فاکتور مرکزی در حفظ تنوع زیستی و سلامت اکوسیستم شناخته شده است. رودخانه کارون بزرگ، از دو شاخه اصلی کارون و دز تشکیل می شود که تحت تاثیر عملکرد سدهای موجود و خشک سالی های اخیر، رژیم آب دهی آن طبیعی نمی باشد و همچنین تغییرات هیدروفیزیکی و هیدروشیمیایی آب را نیز به همراه دارد. تغییر در اکوسیستم رودخانه به علت تغییرات کمی و کیفی آب حاصل می شود و حتی درنقاط دورتر نظیر مصب رودخانه نیز ظاهر می گردد. با استفاده از پارامترهای کیفیت آب و شاخص کیفیت WSQ تغییر وضعیت کیفی آب های مصبی در سواحل خوزستان در بیش از یک دهه مور ارزیابی و مقایسه قرار گرفته است. مشخصا با کاهش دبی رودخانه ها در مناطق مصبی (دهانه بهمنشیر)، روند کیفیت آب به سمت وضعیت پایدارتر دریایی تغییر یافته و شاخص کیفیت آب شرایط مطلوب تری را از نظر کیفیت آب در سال های اخیر بازگو می کند، به طوری که در ساله های اخیر با کاهش باران و دبی آب رودخانه ها، با کاهش کدورت و مواد مغذی در منطقه مصبی همراه بوده که احتمالا می تواند به دلیل کاهش ورود مواد آورده رودخانه ای و پایداری پارامترهای کیفیت آب دردامنه آب های دریایی باشد. مقایسه پارامترهای کیفی آب و مقدار شاخص کیفیت WQS در ناحیه مصبی سواحل خوزستان تاییدی بر این مطلب خواهد بود. در سال های اخیر پیشروی آب دریا به رودخانه تنها جریان غالب بوده و ورود منابع آب شیرین، گاهی به صفر می رسد.

کلیدواژه ها:

دبی رودخانه ، کیفیت آب ، شاخص WQS ، سواحل خوزستان