عوامل حفظ و تداوم پایگاه اجتماعی دهقانان ایرانی در جامعهٔ اسلامی عصر فتوحات و امویان

سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 382

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JONDI-2-8_002

تاریخ نمایه سازی: 6 آذر 1397

چکیده مقاله:

دهقانان به عنوان نجبای درجه دوم، در جایگاهی پایین تر از بزرگان و آزادان در جامعهٔ ساسانی قرار داشتند، در روستاها و املاک خصوصی خود زندگی می کردند، و در روند اصلاحات که در اواخر دورهٔ ساسانی شکل گرفته بود پایگاه مهمتری را بدست آوردند که در پی آن ادارهٔ امور محلی، نظارت بر امور کشاورزی و گردآوری مالیات برای دولت را به عهده داشتند، و به عنوان پل ارتباطی میان مردم و حکومت در حوزهٔ اقتصاد و اجتماع ایفای نقش کردند. هجوم اعراب مسلمان به ایران و فتح آن موجب فرو ریختن شاهنشاهی عظیم ساسانی و دگرگونی نظام اجتماعی گردید، از بین گروهایی که به دورهٔ اسلامی منتقل شدند دهقانان از اهمیت ویژه ای برخوردار بودند، و در انتقال فرهنگ و پاسداری از سنن نقش بسیار مهمی داشتند و یکی از عوامل انتقال و حفظ فرهنگ ایرانی در دوره های بعد به شمار می آمدند. در این پژوهش به بررسی عوامل حفظ و تداوم پایگاه اجتماعی دهقانان در جامعهٔ اسلامی عصر فتوحات و امویان پرداخته می شود.

نویسندگان

هدی منصوری

دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی دانشگاه شهید چمران اهواز

علی بحرانی پور

دانشیار گروه تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز