هنگامی که معناشناسی به واج شناسی کمک می کند: یک مزیت پردازشی برای فرم های واژگانی تصویری برای افراد مبتلا به زبان پریشی (آفازی)

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 325

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JHSR-4-9_006

تاریخ نمایه سازی: 6 آذر 1397

چکیده مقاله:

تصویرگونگی (یا شمایلگونگی (iconicity رابطه غیر انتزاعی (غیر اختیاری) بین خواص فرم واجی و محتوای معنایی (مثلا moo ، ( splash است. این یک ویژگی مشترک بین زبان گفتاری و زبان اشاره است و شواهد اخیر نشان میدهد که فرم های تصویری در طول یادگیری کلمه مزیت هایی را ایجاد میکنند. ما پی بردیم که فرمهای تصویری، یک مزیت پردازشی را برای 13 نفر از افراد مبتلا به زبانپریشی (آفازی) که نیمکره چپ آنها پس از سکته مغزی آسیب دیده است، ایجاد کرد. کلمات تصویری و کلمات کنترل در چهار امر مهم و مختلف مقایسه شدند: تکرار، خواندن با صدای بلند، تصمیم گیری واژگانی به صورت شنیداری و تصمیم گیری واژگانی به صورت دیداری. برای برخی از افراد در تمام این امور بیان شده، یک مزیت برای واژه های تصویری دیده شد، که اثرات بین خواندن با صدای بلند و تصمیم گیری واژگانی به صورت شنیداری سازگار هستند. این دو وظیفه بر روی نگاشت بین معناشناسی و واج شناسی متکی است. نتیجه بررسی های این تحقیق نشان داد که تصویرگونگی به افراد مبتلا به زبانپریشی در پردازش واژگان گفتاری کمک می کند. این مزیت به دلیل رابطه قوی بین اطلاعات معناشناسی و فرم های واجی است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

مهسا عباسی

کارشناسی ارشد رشته زبان شناسی آزفا، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران