بررسی رفتارهای پیشگیری از سرطان معده بر اساس تیوری انگیزش محافظت در زنان مراجعه کننده به مراکز جامع سلامت زاهدان
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 407
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IHSC11_357
تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1397
چکیده مقاله:
مقدمه: سرطان معده سومین علت مرگ ومیر در ایران محسوب شده و شایع ترین نوع سرطان دستگاه گوارش می باشد. الگوهای رفتاری به ویژه الگوی غذایی نقش مهمی در پیشگیری از بروز سرطان دارند. این پژوهش با هدف مطالعه رفتارهای پیشگیری از سرطان معده براساس تیوری انگیزش محافظت در زنان مراجعه کننده به مراکز جامع سلامت زاهدان صورت گرفت. روش کار: پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بوده که بر روی 400 نفر از زنان مراجعه کننده به مراکز سلامت شهر زاهدان با در نظر گرفتن معیارهای ورود و خروج و روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر مدل اعتقاد بهداشتی که روایی و پایایی آن مورد تایید قرارگرفته بود، انجام شد. نتایج با کمک نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی (میانگین درصد) و تحلیلی (همبستگی پیرسون، کای دو، رگرسیون خطی و آزمون اسمیرنف کولموگروف) مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معناداری در این مطالعه p<0/05 در نظر گرفته شد. نتایج: 94/3 درصد افراد متاهل بوده و به ترتیب 9/3 و 27/5 و 20/25 درصد بی سواد، ابتدایی و دارای تحصیلات دانشگاهی بودند. 17 درصد مشارکت کنندگان در پژوهش دارای سابقه خانوادگی سرطان گوارش بودند. سرطان معده با 4/7 درصد شایع ترین نوع سرطان در بین اعضای خانواده افراد این مطالعه بود 83/33 درصد افراد از آگاهی خوبی درباره رفتارهای پیشگیری از سرطان بخوردار بودند. آگاهی، کارآمدی پاسخ، خودکاری و هزینه پاسخ، پاداش و انگیزش محافظت رابطه معنی داری با رفتار خود مراقبتی داشته (p<0/05) اما حساسیت شدت درک شده و ترس رابطه معنی داری با رفتار خود مراقبتی نداشتند (p> 0/05) نتیجه گیری: طراحی و اجرای آموزش های تیوری محور که به ویژه بر اساس سازه های آگاهی، کارآمدی پاسخ، خودکاری، هزینه پاسخ، پاداش و انگیزش محافظت بناشده باشند نقش موثری در ارتقای رفتارهای پیشگیری از سرطان گوارش دارد.
نویسندگان
فرناز کیخا
دانشجوی کارشناسی، گروه بهداشت عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
غلامرضا مسعودی
عضو هییت علمی، گروه آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان
منیر اسکندری
دانشجوی کارشناسی، گروه بهداشت عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
مینا قیصری
دانشجوی کارشناسی، گروه بهداشت عمومی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران