نیمایوشیج نظریه پرداز شعر مدرن ایران در قرن بیستم

علی اسفندیاری معروف به نیمایوشیج، به عنوان پدر شعر نو ایران و بزرگترین تیوریسین شعر مدرن زبان فارسی و یکی از شاعران معروف و صاحب سبک در عصر معاصر به شمار می آید. تلاش نگارنده در این تحقیق بر این است که با سود جستن از شیوه تحلیلی، اثبات کند که آیا نیمایوشیج، به عنوان نخستین و بزرگترین تیوریسین شعر مدرن ایران بوده است یا نه به طور کلی باید گفت که نیما در سایه کندوکاو های عمیق و هوشمندانه بر روی ادبیات گذشته ایران و ممالک اروپایی از جمله مکاتب فرانسه، درک عمیق از اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و ادبی جهان و ایران، قدرت خل6اقیت، ذوق سرشار، عصیان ذاتی، نگرش انتقادی و دگراندیشی های مطالعه شده و معقول، تکاپوی مداوم و عرق ریزی های شبانه روزی، ایمان و اعتقادی راسخ و راستین به درستی5 راهی که در پیش گرفته بود و...توانست دگرگونی های بنیادین و همه جانبه ای در زوایای مختف شعر فارسی از فرم درونی و بیرونی گرفته تا قالب، وزن، قافیه، موسیقی، تخیل، عاطفه، محتوا و... ایجاد نماید و اسکلت هزار ساله ی شعر فارسی را بشکند. او برای هر کدام از تحولات دلخواهش در شعر، نظریه ای تازه و بدیع و بعضا مخالف با باورداشت ها و عادات و عقاید اصحابنقد و نظر5 روزگارش ابراز می داشت. باید گفت که تیوری ادبی)literatue theory( به معنای بینش و جهان بینی ادبی است. و نظریه پرداز ادبی، کاشف ماهیت آثار ادبی است. نیما نیز کاشف و پردازشگر ماهیت شعر نو فارسی بود. چرا که برای اولین بار بود که نیما در آثار تحقیقی5 خود، به طور مدون به ایده پردازی در باب شعر مدرن ایران پرداخت. لذا اگر از پدر شعر نو فارسی (نیما)، با عنوان نخستین تیوریسین شعر نو ایران یا ققنوس شعر نو فارسی یاد کنیم، سخنی به گزاف نخواهد بود.

کلیدواژه ها:

نظریه ی ادبی ، شعر نو ، نیمایوشیج ، تحول ، فرم شعر