بررسی نقش باکتری های تولید کننده اکسین و ایندول استیک اسید(IAA)بر ریشه زایی قلمه های انار

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 675

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CFAS01_020

تاریخ نمایه سازی: 20 آبان 1397

چکیده مقاله:

انار (Punica granatum L.) یکی از محصولات مهم و با ارزش باغبانی بوده و موطن اصلی آن ایران است. یکی از روش های اصلی تکثیر انار، قلمه زدن می باشد. در سالیان اخیر از ترکیبات مختلف از جمله اکسین ها برای تحریک ریشه زایی قلمه های گیاهان مختلف استفاده شده است. گروهی از باکتری های مفید خاکزی توانایی تولید اکسین را دارند. در این پژوهش نقش باکتری های تولید کننده اکسین (شاهد (P0)، P1، P2 و P3) و غلظت های مختلف ایندول استیک اسید (صفر، 250 و 500 میلی-گرم در لیتر) در سه تکرار بر درصد ریشه زایی قلمه های انار بررسی گردید. برای انجام آزمایش، سوسپانسون باکتری های مورد مطالعه با تعداد جمعیت 108 سلول بر میلی لیتر و هم چنین غلظت های مختلف ایندول استیک اسید (IAA) تهیه و قلمه های انار بر اساس تیمارهای مورد نظر درون سوسپانسیون باکتری و محلول های IAA قرار گرفتند. پس از آن قلمه ها درون محیط کشت ماسه بادی کشت شدند. نتایج نشان داد که تلقیح با باکتری های تولید کننده اکسین موجب افزایش درصد ریشه زایی، تعداد ریشه اولیه، وزن تر ریشه ها، طول ریشه های اولیه، تعداد شاخه ها و تعداد برگ در شاخه قلمه های انار در مقایسه با تیمار شاهد شد. در بین سویه های مختلف باکتری ها، سویه P3 نقش بیشتری بر پارامترهای فوق داشت. کاربرد همزمان باکتری ها و غلظت 500 میلی-گرم در لیتر IAA بیشترین تاثیر را بر پارامترهای مورد مطالعه نشان داد. بنابراین استفاده از ریزجانداران مفید خاکزی می تواند در ریشه دار کردن قلمه های گیاهان مختلف از جمله انار مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اکسین ، انار ، تنظیم کننده های رشد گیاه ، ریشه زایی ، کودهای زیستی

نویسندگان

فرهاد آذرمی آتاجان

استادیار گروه زراعت، اصلاح نباتات و علوم خاک دانشگاه بیرجند