آسیب شناسی الگوهای رایج در کتاب هدیه ها در مقطع ابتدایی

بررسی های به عمل آمده در دهه اخیر نشان دهنده رشد گروه های پرخطر در جامعه کنونی می باشد که مهمترین عامل در شکل گیری این گروه اعم از تبهکاران، مفاسد اخلاقی و اقتصادی و...، ریشه در عدم تربیت صحیح دینی در سنین کودکی در دو نهاد خانواده و مدرسه دارد. ارتباط کودک با گروه همسالان و بزرگسالانی غیر از والدین و محیط مدرسه به عنوان دومین نهاد مهم زندگی کودک پس از خانواده، مجموعا فرصت هایی بسیار ارزشمند را در این دوران پدیدار می سازد. از این رو ضرورت توجه به امر تربیت در این سن، از یک سو و ناموفقیت نظام آموزش و پرورش در تربیت دینی کودک، بی رغبتی و بعضا دین گریزی آنان از سوی دیگر نگارنده را به شناخت آسیب های مربوط به عوامل تاثیرگذار در رشد تربیت دینی کودک در مدرسه ملزم دانسته و در جهت پاسخگویی به این مهم که چه آسیب هایی عامل بی نتیجه ماندن برنامه ها و زحمات هزاران نیروی دست اندرکار، گشته است و کودک را نسبت به اعتقادات دینی به باور نرسانده تلاش نموده است. به منظور شناسایی این آسیب ها ابتدا لازم است عوامل تاثیرگذار در شناسایی آسیب های نظام آموزش و پرورش مورد بررسی قرار گیرد؛ سازمان آموزش و منتخبین محتوای دروس، تاثیر دو رکن شخصیتی معلم و متعلم، مدرسه از دو نگرش محیطی و فضای مناسب، از جمله عوامل تاثیرگذار محسوب می شوند. لذا این مقاله بر آن است که با بررسی این آسیب ها و ارایه راهکارهایی در این جهت گامی سترگ در تعالی اهداف آموزشی و تربیتی برداشته باشد.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، تعلیم ، تربیت دینی ، آسیب های محتوایی ، آسیب های اجرایی