تعیین دمای بهینه و بستر مناسب برای بقای نماتدهای انگل حشرات Steinernema feltiae و S. carpocapsae درشرایط آزمایشگاه

نماتدهای بیمارگر حشرات جنس Steinernema در کنترل بیولوژیک آفات از اهمیت ویژه ای برخوردارند. با توجه به نقش مهم این عوامل بیولوژیکی در کنترل آفات، نگهداری بهینه از این عوامل در شرایط آزمایشگاه امری ضروری است. هدف از انجام این تحقیق تعیین دمای بهینه و بستر مناسب برای بقای نماتدهای انگل حشرات گونه ه ای Steinernema feltiae و S. carpocapsae در شرایط آزمایشگاهی بوده است. جمعیت اولیه نماتدها از ایزوله تجاری شرکت کوپرت هلند بوده است. هر سه گونه نماتد به طور جداگانه روی لارو سن آخر پروانه ی موم خوار زنبورعسل، Galleria mellonella L. تکثیر شد. در آزمون آزمایشگاهی، میزان درصد بقای جمعیت لارو سن سوم نماتدهای انگل حشرات در دماهای صفر، 5، 10، 15، 20 و 25 درجه سلسیوس و در بسترهای استریل نگهداری شامل آب مقطر، ماسه بادی و پنبه در محیط پتری دیشهای شش سانتیمتری حاوی یک میلیلیتر سوسپانسیون از هر گونه نماتد به تعداد 100 عدد لارو سن سوم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با در نظر گرفتن دما، بستر و زمان نگهداری، گونه S. carpocapsae نسبت به گونه ی دیگر دارای بقای بیشتری است. اثر متقابل دما، بستر و زمان نگهداری نماتدها نشان داد بیشترین بقا در هفته اول در دمای 10°C در نماتدو در بستر پنبه استریل (%87/58) بدست آمد. بطور کلی، در شرایط آزمایشگاهی یکسان نماتد گونه S.carpocapsae از بقای بیشتری در مقایسه با گونهی S. feltiae برخوردار بوده است.

کلیدواژه ها:

نماتدهای بیمارگر حشرات ، توانایی زنده مانی ، کنترل بیولوژیک