دولت در نظام بین الملل

در کلیه رویکردهای سیاست بین الملل، دولت به عنوان بازیگر عمده مطرح است. دولت دارای شخصیت حقوقی است که درچهارچوب حقوق بینالملل، حقوق و وظایفی دارد. دولت به شکل جدید آن از زمان انعقاد قرارداد صلح وستفالیا در سال 1648 م. یعنی پس از پایان جنگهای سی سالهی اروپا که میان کاتولیکها و پروتستانها جریان داشت پا به عرصه ی وجود نهاد. از آثار عهدنامه ی مزبور، ظهور واحدهای مستقل جدید، توجه بیشتر به حقوق بین الملل برقراری موازنه قدرت و تقویت امنیت دسته جمعی بود. نظام بین المللی در ابتدا بیشتر نظامی اروپایی بود و سپس به نظامی جهانی و بین المللی تبدیل شد. برای آن که نقش دولت را در سیاست بین الملل مشخص کنیم، ضروری است عناصر متشکل آن یعنی مردم، سرزمین، حکومت و حاکمیت را بررسی کرده، تحولاتی که در کارکرد هر یک از آنها پدید آمده است را تجزیه و تحلیل نماییم.