ارتباط بین توانمند سازی سازمانی با حکمرانی خوب در سازمان تامین اجتماعی

الگوی حکمرانی خوب و بررسی نقش توانمندسازی نیروی انسانی در استقرار حکمرانی خوب سازمانی میتواند نظریهای نوین در پاسخگویی به انتظارات و مسیولیتهای جدید باشد. الگویی که میتواند راه برون رفت از وضعیت فعلی و روشی برای ارایه خدمات عمومی بهتر باشد. از این رو توجه و تعمق در الگوی یاد شده در سازمان تامین اجتماعی کمک زیادی به یافتن ترکیب جدیدی از همکاری سه بخش دولت، جامعه مدنی و بخش خصوصی در ارایه خدمات عمومی بهتر خواهد نمود. با توجه به این توضیحات واینکه سازمان تامین اجتماعی ایران از اعتبار وگستردگی بیشتر نسبت به سایر اجتماعیها برخوردار است و مشتریان بیشتری دارد، لذا توانمند سازی کارکنان این سازمان تامین اجتماعی در جهت ارایه خدمات بهتر و مناسبتر، با استفاده از اصول حکمرانی خوب سازمانی ضروری به نظر میرسد.هدف این تحقیق بررسی رابطه بین توانمندسازی سازمانی با حکمرانی خوب در سازمان تامین اجتماعی ایران می باشد. گرایش این پژوهش کاربردی، رویکرد آن توصیفی و همبستگی می باشد. برای بررسی رابطه توانمندسازی سازمانی با حکمرانی خوب در سازمان تامین اجتماعی ایران، توانمندسازی سازمان براساس نظر (توماس و ولتهووس، 1990، 670) در چهار بعد احساس موثر بودن، احساس شایستگی، احساس داشتن حق انتخاب و احساس معنادار بودن شغل بررسی می شود.در این تحقیق با جمع آوری اطلاعات کتابخانهای و اسناد و مدارک و تکمیل و گردآوری پرسشنامه در جامعه آماری به تعداد 518 نفر که 140نفر بعنوان نمونه انتخاب شدند و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که بین احساس موثر بودن کارکنان، احساس شایستگی کارکنان، احساس داشتن حق انتخاب در کارکنان، احساس معنادار بودن شغل کارکنان سازمان تامین اجتماعی ایران با حکمرانی خوب سازمانی رابطه مثبت وجود دارد.

کلیدواژه ها:

توانمند سازی ، حکمرانی خوب ، سازمان تامین اجتماعی ایران ، موثر بودن کارکنان ، شایستگی کارکنان ، داشتن حق انتخاب در کارکنان ، معنادار بودن شغل