تبیین جامعه شناختی خشونت های خانگی علیه زنان در ایران

خشونت های خانگی عامل عمده ای در ایجاد آسیب های جسمی و روانی بر زنان و ایجاد نابسامانی در نهاد خانواده محسوب می شود .این خشونت ها به شکل های مختلف چون آزار های جسمی ، جنسی، عاطفی و غفلت و مسامحه بروز و نمود پیدا می کند و نهایتا عواقبی چون طلاق عاطفی، طلاق رسمی ، فرار و خودکشی را بهمراه دارد. این مقاله که به روش مطالعه اسنادی مبتنی بر فرم های بالینی مراجعه کنندگان به مراکز مداخله در بحران سازمان بهزیستی در سال1395 تدوین شده است ،به دنبال تبیین جامعه شناختی وضعیت خشونت دیدگان زن ،انواع خشونت ها علیه آنان، علل و عوامل آن و پیامدهای روانی- اجتماعی این خشونت ها در خانواده و جامعه است. یافته های این مطالعه نشان می دهد ایراد ضرب و جرح و خشونت جسمی توسط همسر رایج ترین نوع خشونت علیه زنان است، بیشترین گروه سنی در زنان که مورد خشونت واقع شده اند بین 20تا 39 سال می باشند(9/78%) این گروه ها بیشتردارای تحصیلات زیر دیپلم(7/87%) و متاهل هستند(8/94%).همچنین بیشترین خشونت اعمال شده در 5 سال زندگی به بالا(5/62%) رخ داده است. علت اصلی خشونت اعتیاد و اختلالات روحی و روانی همسر (7/43%) ونیز بیکاری و عدم تمکین و تندخویی 6/16% می باشد.به علاوه تاثیر این خشونت ها بر افزایش خودکشی،طلاق و اختلالات رفتاری قابل مشاهده است.

کلیدواژه ها:

خشونت خانگی ، زنان ، ایران