دانش تفکرسیستمی دریک نظام آموزشی

اگرتوجهی به تعریف تفکرسیتمی داشته باشیم میتوانیم بیان کنیم که تفکر سیستمی نوعی نگاه به جهان هستی و پدیده های آن است. این شیوه تفکر، روش شناسی موثری را برای سیستم های اجتماعی- فرهنگی در محیط آکنده از آشفتگی و پیچیدگی ارایه میدهد. در تفکر سیستمی، فقط به اجزاء و جزییات یک سیستم توجه نمی شود بلکه چگونگی تعامل بین اجزاء و نیز کنش اجزاء و محیط نیزمورد ارزیابی قرار می گیرد. ذلایلی باعث می شود انسانها از تفکر سیستمی دور شوند. تفکر سیستمی تفکری کلنگر است در حالی که تکیه صرف بر جزءنگری، امکان فهم الگوهای حاکم بر پدیده و سیستم را از بین می برد. دقت وتوجه بر روی اتفاقات و بویژه اتفاقات ناگهانی، باعث گردیده انسان الگوی تغییرات درازمدت را که در پس این وقایع نهفته است را درک نکند. از اینرو، منفی نگری و شرایط محیطی سختتشدید می شود و انسان بگمان اینکه چیزی از بیرون برسیستم وارد می شود واین باعث بروز مشکلات است، در حالیکه تمامی مشکلاتوعوامل بوجودآمدن آن در درون سیستم پنهان می باشد.مشکل دیگر در این زمینه، تفکر دوگانه ای است که در آن، انسان با نوعی تحلیلساده اندیشانه، گرفتار می شود. این تفکر براساس پیش فرض ها و تصورات قبلی و قیود خودنهادهای است که ذهن را در قالب های بسته نگه می شوند. این شرایط باعث گردیده که ذهن انسان به مسیر اشتباه رهنمون شود و به علایم، بیش از علل و یا به جای آن، توجه داشته باشد و به همبستگی ظاهری متغیرها اکتفا کند، در حالیکه بین آنها هیچگونه ارتباط علت و معلولی وجود ندارد. تفکر سیستمی، در قالب کلیت و تمامیت سیستم دیده می شود و بهاین ترتیب از سطح به عمق و از جزء به کل گذر می شود در این مقاله پرسش های مطرح می شود که آیا تفکر سیستمی ترکیبی است یا تحلیلی کل نگر است یا جزنگراست آیا تفکر سیستمی در برنامه ریزی درسی نقش دارد یا ندارد در این مقاله سعی شده است نحوه اجرای تفکر سیستمی در برنامه ریزی درسی را در سازمان ها توضیح دهیم.

کلیدواژه ها:

تفکرسیستمی ، برنامه ریزی درسی ، نظریه سیستمی ، متغییرها ، اتفاقات