مکانیابی اسکان موقت پس از وقوع زلزله به روش تحلیل سلسله مراتبی و روش تلفیق وزندار شاخص (منطقه مورد مطالعه منطقه 22 شهر تهران)

زلزله به عنوان یکی از مخرب ترین حوادث طبیعی سالیانه جان و مسکن افراد بسیاری را در نقاط مختلف کره زمین از بین می برد. تامین مکان های مناسب برای استقرار و امدادرسانی پس از وقوع زلزله و اسکان آوارگان یکی از موارد مهم در مدیریت بحران است. شهر تهران به عنوان یک کلان شهر و پایتخت ایران و به عنوان شهری که بخش قابل توجهی از جمعیت را در آن ساکن است به دلیل استقرار در پهنه لرزه خیر، اهمیت بالایی در برنامه ریزی و مدیریت بحران دارد . منطقه ی 22 به عنوان یکی از مناطق وسیع تهران(یک هفتم وسعت شهر تهران) و با چشم انداز جمعیتی 350.000 نفر و از سوی دیگر به دلیل واقع شدن این منطقه میان مراکز اداری و تجاری تهران و استان البرز که بار عبوری سنگینی را بر این منطقه وارد می آورد، توجه به مدیریت بحران در این منطقه را دو چندان می نماید. در این پژوهش با توجه به ویژگی های محیطی کالبدی منطقه به شناسایی مکان های مناسب به منظور اسکان موقت بازماندگان پرداخته می شود. در این پژوهش با استفاده از روش تحقیق توصیفی_تحلیلی، پس از مشخص کردن معیارهای موثر که با بررسی شرایط محدوده مورد مطالعه و اطلاعات و داده های قابل دسترس انتخاب می گردند، اقدام به وزن دهی معیارها با استفاده از روش مقایسه زوجی گردید. پس از آن با استفاده از مدل سلسله مراتبی لایه های تولیدی هر معیار با توجه به وزن مشخص شده، با یکدیگر بر اساس روش تلفیق وزندار شاخص ترکیب گردید که خروجی آن نقشه پهنه بندی سطح منطه 22 شهر تهران است. نتایج حاصل، حاکی از آن است که معیار دسترسی و امدادی از سایر معیارها دارای اهمیت بیشتری می باشند که توجه به آنها در مدیریت بحران امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

منطقه22 ، مدیریت بحران ، زلزله ، اسکان موقت ، تحلیل سلسله مراتبی ، روش تلفیق وزندار شاخص