اثر اسانس گیاه دارویی رزماری بر سن گندم Eurygaster integriceps (Hem.: Scutellerida
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 618
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NFRANR01_370
تاریخ نمایه سازی: 21 اردیبهشت 1397
چکیده مقاله:
گندم یکی از پرارزش ترین گیاهان زراعی است بسیاری از گیاهان دارای ترکیبات با خواص حشره کشی هستند. سن گندم از دیر زمان در تمام نقاط ایران وجود داشته و بدون شک مهم ترین آفت کشتزارهای غلات گندم و جو بوده است خسارت سن گندم کمی و کیفی است گیاه رزماری حاوی 2/5-1 درصد اسانس می باشد مواد موجود در اسانس رزماری شامل بورنیول، لیمونن، کامفن 1 و 8 سینیول، کامفر و الفاپی نن است در این تحقیق اثر حشره کشی گیاه دارویی رزماری روی پوره های سن گندم مورد مطالعه قرار گرفت. ازمایش ها در آزمایشگاه گیاه پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میانه در سال 1393 انجام شد. اسانس ها به روش تقطیر با آب، استخراج شدند. برای محاسبه غلظت کشنده 50 درصد اسانس ها، غلظت های ایجاد کننده مرگ و میر 20 تا 80 درصد با انجام آزمایشات مقدماتی انتخاب شد. آزمایش زیست سنجی در چهار تکرار انجام شد و برای این منظور، غلظت های مورد آزمایش اسانس ها روی کاغذهای صافی ریخته شد و کاغذها در کف پتری دیش های پلاستیکی قرار داده شدند و پس از خشک شدن کاغذهای صافی، در هر پتری تعداد هشت عدد حشره پوره سن گندم قرار داده شد غلظت کشنده 50 درصد LC50 با داده های تلفات پس از هشت ساعت با استفاده از برنامه پروبیت محاسبه شد. در این ازمایش اثر غلظت های مختلف 2000، 900، 3000، 5000، 9000، 11000 میلی گرم بر میلی لیتر اسانس ها روی حشرات کامل و پوره های سن گندم مورد آزمایش قرار گرفت و محلول آب و تویین یک درصد تویین و 99 درصد آب به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد و ملاحظه گردید که اسانس رزماری در تمام غلظت های مورد بررسی، تلفات را وارد کرده و بیشترین تاثیر را در بالاترین غلظت گذاشته است.
نویسندگان
آیت شاهی
کارشناس مسیول زراعت، مدیریت جهاد کشاورزی چاراویماق ایران
محمد شهبازی النجق
کارشناس مسیول حفظ نباتات، مدیریت جهاد کشاورزی چاراویماق ایران
شهرام شاهرخی
گروه گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی واحد میانه دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران
ناصر محبعلی پور
گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی واحد میانه دانشگاه آزاد اسلامی میانه ایران