چرایی اطلاق واژه بقعه به برخی مجموعه های آرامگاهی (بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی)
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی معماری ،شهرسازی و جغرافیا
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 701
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MUCONF01_013
تاریخ نمایه سازی: 21 اردیبهشت 1397
چکیده مقاله:
این پژوهش درصدد پاسخ به این سوال است که چرا بقعه ی شیخ صفی الدین اردبیلی را به این عنوان خطاب می کنند و یا به عبارت بهتر مسیله این است که چرا لفظ بقعه را به کار می بریم و اساسا تعریف بقعه در این بنا بیانگر چه چیزی می تواند باشد. ایجاد و توسعه ی بقعه شیخ صفی الدین، محصولی از فرایند احداث و جان بخشی است که با پیکره ی نمادین خود گویای تاریخ فرهنگی و بیان این سلسله از زندگی و اندیشه اسلامی است. به دلیل تاثیر شناخت تاریخی و کالبدی جهت پاسخ به این سوال، با رویکردی تفسیری- تاریخی و براساس مطالعات کتابخانه ای به بررسی گذشته ی این سلسله، نقش اسلام در کالبد و عملکرد و تحلیل ساختار بافت ها و بناهایی که منجر به شکل گیری این مجموعه شده اند پرداخته که در دوره های پیشین شکل گرفته، تکامل یافته و با هم ترکیب شده اند. بناهایی همچون مسجد، آرامگاه، خانقاه و ... که به یقین طراحی و اجرای این بنا تحت تاثیر عقاید و مذاهب اسلامی و مذهب شیعه بوده است.
نویسندگان
سامان ابی زاده
دانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
لیلا اللهویردیزاده
کارشناسی مهندسی شهرسازی، دانشگاه پیام نور اردبیل
نیلو محمدزاده
دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه محقق اردبیلی