بکارگیری روش کلروفیل فلوروسانس در تخمین ضایعات پس از برداشت محصولات باغبانی

سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 599

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BAGHBANI09_752

تاریخ نمایه سازی: 21 اردیبهشت 1397

چکیده مقاله:

ضایعات محصولات کشاورزی وارده پس از برداشت به خصوص محصولات باغبانی از قبیل میوه ها، سبزی ها و گیاهان زینتی نه تنها تولید کننده بلکه فروشنده و مصرف کننده را هم شامل میشود. خسارات در این مرحله به حدی است که در صورت کاهش می تواند سبد غذایی مصرف کنند ه را بیشتر پر کند. خسارات وارده در تمام مراحل پس ازبرداشت از جمله، انتقال محصولات، انبار، عمده فروش، خرده فروش و مصرف کننده را هم دربر می گیرد. به نظر می رسد ضایعات در اغلب موارد انبارهای سرد بدلیل مدت طولانی تر بیشتر از مقاطع دیگر است. لذا استفاده از روشهایی که بتواند ضایعات را در انبار کنترل کرده و نقطه شروع ضایعات را به هر دلیل نشان دهد، می تواند پایان نگهداری در انبار را مشخص کرده و قبل از ظاهر شدن ضایعات، از سردخانه خارج ومصرف نمود. در صورتیکه بتوان با روشی تغییرات فیزیولوژیکی تخریب فراورده در انبار مشخص شود و اگر نتوان مشکل را حل کرد، پایان نگهداری مشخص شده و محصول را بدست مصرف کننده رساند. این مشکل به خصوص در انبارهای کنترل اتمسفر CA بدلیل مسدود بودن درب انبار می توان روشی مناسب برای پایان عمر انبارمانی ( قبل از تخریب فرآورده) تشخیص داده شود. عوامل تخریب ازجمله: کمی اکسیژن، کاهش وزن، کاهش سفتی و ... میتواند مورد ارزیابی قرار گیرد و به عنوان یک روش غیر مخرب بکار گرفته شود. لذا در این مقاله راه حل پیشنهادی با تاکید بر برخی از میوه ها و سبزی ها مثل سیب و گلابی، انگور، کلم کاهو مورد بحث قرار خواهد گرفت

کلیدواژه ها:

کلروفیل فلوروسانس ، تخمین عمر انبارمانی ، فیزیولوژی پس از برداشت

نویسندگان

علی اکبر رامین

گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان