تدوین یک مدل ساختاری پیشرفت تحصیلی بر پایه ویژگی های روانشناختی
محل انتشار: فصلنامه اندازه گیری تربیتی، دوره: 7، شماره: 27
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 496
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JEM-7-27_001
تاریخ نمایه سازی: 1 اردیبهشت 1397
چکیده مقاله:
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه علی بین متغیرهایی است که بیشترین تاثیرگذاری را بر روی پیشرفت تحصیلی در بین دانشجویان شهر تهران در سال تحصیلی 93 دارند. جامعه آماری موردنظر همه دانشجویان شهر تهران بود که از بین آنان تعداد 400 نفر به عنوان نمونه در رشته های مختلف و به روش در دسترس انتخاب شدند. این پژوهش به روش تحلیل مسیر انجام شد و ابزارهای پژوهش شامل آزمون منبع کنترل راتر، آزمون خلاقیت عابدی، آزمون خودپنداره دلاور و آزمون انگیزش پیشرفت هرمنس بود. یافته های به دست آمده حاکی از برازش الگو با داده ها بود. تمامی متغیرها بر روی پیشرفت تحصیلی اثرات مستقیم معناداری داشتند و اثرات غیرمستقیم خلاقیت بر پیشرفت تحصیلی نیز معنادار به دست آمد. انگیزش تحصیلی، خلاقیت و خودپنداره تحصیلی و همچنین منبع کنترل از عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی می باشند. با افزایش انگیزش تحصیلی، خلاقیت و خودپنداره تحصیلی میزان پیشرفت تحصیلی افزایش می یابد و منبع کنترل درونی منجر به پیشرفت تحصیلی بالاتر می شود. لذا پیشنهاد می شود برای ارتقاء پیشرفت تحصیلی دانشجویان به این ویژگی ها توجه گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرانک بروجردی
کارشناسی ارشد سنجش و اندازه گیری دانشگاه علامه طباطبایی
جلیل یونسی
دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری دانشگاه علامه طباطبایی
محمد سید صالحی
کارشناسی ارشد سنجش و اندازه گیری دانشگاه علامه طباطبایی
الهام اسدپور کرکوکی
کارشناسی ارشد سنجش و اندازه گیری دانشگاه علامه طباطبایی