پیش بینی اضطراب مرگ بر اساس جهت گیری مذهبی در پرستاران بیمارستانهای شهر شیراز

ترس از مرگ ترسی واقعی و منبع عمیق ترین نگرانی ها در وجود انسان است که می تواند به بسیاری از ترس های روزمره دامن زند. ازدریچه نظریه مدیریت وحشت عملکرد روانشناختی ویژه ادیان، سرکوبی وحشت بالقوه مقاومت ناپذیر در اثر آگاهی انسان از مرگمی باشد. پژوهش حاضر بر آن است علیرغم نتایج متناقض رابطه اضطراب مرگ و دین در ادبیات پژوهشی، این موضوع را ازنظرگاهی متفاوت یعنی جهت گیری مذهبی موردبررسی قرار دهد. در پژوهش حاضر جامعه آماری را پرستاران مشغول به کار دربیمارستانهای شهر شیراز در سال 1396 تشکیل دادند که از این جامعه به شیوه تصادفی خوشه ای نمونه ای به حجم 163 نفر (134 زنو 29 مرد) انتخاب شدند و سپس پرسشنامه های جهت گیری مذهبی آلپورت و اضطراب مرگ تمپلر را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیلداده ها از طریق آزمون تحلیل رگرسیون خطی و همچنین آزمون T مستقل صورت گرفت. یافته ها نشان دادند که جهت گیری مذهبیبیرونی میزان اضطراب مرگ را پیش بینی می کند؛ هرچند که میان جهت گیری مذهبی درونی و اضطراب مرگ رابطه ی معناداریمشاهده نگردید. از سوی دیگر پرستارانی که در بستگان درجه اول آنها بیمار صعب العلاج وجود دارد در مقایسه با سایرین، اضطرابمرگ بالاتری دارند و همچنین زنان اضطراب مرگ بیشتری در مقایسه با مردان تجربه می کنند. بر اساس این یافته ها میتوان نتیجهگرفت که جهت گیری مذهبی بیرونی یا به عبارتدیگر نگرش افراد به مذهب به عنوان ابزاری برای دستیابی و ارضای نیازهای فردینظیر تامین امنیت و آرامش، اجتماعی بودن و حواس پرتی اضطراب مرگ بالاتری را در افراد پیش بینی می کند که تغییر این نگرشبه ویژه در گروه های با اضطراب مرگ بالاتر مانند زنان و یا افرادی که در خانواده درجه اول آنها بیمار صعب العلاج وجود دارد،میتواند در کاهش اضطراب مرگ این افراد نقش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

جهتگ یری مذهبی درونی ، جهت گیری مذهبی بیرونی ، اضطراب مرگ ، نظریه مدیریت وحشت ، پرستاران