بررسی رابطه بین مهارت های زندگی و رضایت زناشویی در بین معلمان

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین مهارتهای زندگی و رضایت زناشویی در بین معلمان زن و مرد شهر مشهد بود. بدین منظور 300 نفر شامل 150 معلم زن و 150 معلم مرد از میان کلیه افراد شاغل در مدارس ابتدایی و راهنمایی منطقه تبادکان ،انتخاب شده و به پرسش نامه های رضایت زناشویی انریچ و مهارت های زندگی پاسخ دادند. داده های پژوهش با استفاده از روش های آماری رگرسیون گام به گام و تحلیل واریانس چند متغیره ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و نتایج نشان داد که درنمونه کلی بین مهارت های زندگی و رضایت زناشویی همبستگی مثبت و معنا دار وجود دارد . میانگین رضایت زناشویی در دو جامعه معلمان مرد ومعلمان زن اختلاف معنا داری با یکدیگر دارد. میانگین نمره رضایت زناشویی در بین زنان بالاتر از مردان بود.میانگین کل مهارت های زندگی در دو گروه معلمان مرد و معلمان زن در جامعه مورد نظر اختلاف معنا داری با یکدیگر ندارد،همچنین در دو گروه معلمان آموزش دیده و آموزش ندیده اختلاف معنا داری به دست نیامد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رضایت زناشویی