جهانی شدن و مقرری ماهانه در حقوق ایران

قانون حمایت خانواده مصوب سال 1353 که به نام حمایت از خانواده، در اندیشه حمایت از حقوق زنان بوده است در زمینه حقوق مالى نیز در بردارنده حکم جدیدى بود که تا پیش از آن سابقه اى در حقوق ایران نداشت؛ با اینکه طبق ماده 11 حکم به پرداخت مقررى ماهانه ممکن است به نفع مرد نیز صادر شود، اما چون صدور حکم مزبور وابسته به عدم بضاعت متقاضى و استطاعت مالى طرف دیگر است، و در جامعه ما عموما مردان بضاعت مالى بیشتری از زنان دارند در عمل زنان بیش از مردان از این ماده منتفع مىشوند و همان گونه که گفته شد انگیزه اصلى در وضع این نهاد، حمایت از زنان بوده است. متروک ماندن ماده با توجه به ماده واحده طلاق مصوب 1370 و عدم احیای آن در قانون حمایت خانواده مصوب 1391 ، عدالت را زیر سوال برده و تکلیف قانونگذار در حمایت از زنان را مورد خدشه قرار میدهد. در پژوهش حاضر برآنیم تا با تحلیل ماده 11 قانون حمایت خانواده 1353 و بررسی تطبیقی موضوع، احیای ماده مذکور در رویه قضایی را متذکر گردیم

کلیدواژه ها:

جهانی شدن ، مقرری ماهانه ، عدالت ، قانون حمایت خانواده