ارزیابی عملکرد سازه های فلزی مجهز به میراگر مگنتوریولوژیک یا میراگرجرمی تکی یا ترکیبی(هیبریدی) در برابر زلزله

در چند دهه اخیر، افزایش کارایی و ایمنی سازه ها در برابر خطرات طبیعی از قبیل زلزله های شدید و باد با استفاده از ایده کنترل سازه ها، توجه محققین بسیاری را به خود جلب کرده است. از جمله روشهای کنترل رفتار دینامیکی یک سازه، استفاده از سیستم های کنترل غیر فعال(passive)، نیمه فعال (Semi – Active)، فعال (Active) و ترکیبی (Hybrid) می باشد. میراگرهای MR نسبت به اعمال میدان مغناطیسی، با تغیر در رفتار جریان سیال، عکس العمل نشان داده و به دلیل سادگی، محدوده عمل گسترده و عدم نیاز به منابع انرژی خارجی پر قدرت مورد توجه قرار گرفته اند. در این مطالعه عملکرد جداگانه و ترکیبی هریک از میراگرهای جرمی تنظیم شده (TMD) که نوعی از سیستم های غیر فعال و میراگرهای با سیال کنترل شونده در میدان مغناطیسی (Magneto Rheological Dampers) که نوعی از سیستم های نیمه فعال می باشند، با سازه فاقد میراگر مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. در انتها، نتایج تحلیل و شبیه سازی سازه های فلزی (بلند مرتبه16 طبقه، میان مرتبه 12 طبقه و کوتاه مرتبه 8طبقه) بدون میراگر - با میراگر MR–با میراگر TMD- با ترکیب میراگرهایMR,TMD تحت زلزله های بم، کوبه و طبس در نرم افزار SAP2000 مشخص است که در حالت استفاده از کنترل نیمه فعال با میراگرMR نسبت به حالت بدون میراگر، شتاب و جابجایی طبقات کاهش بیشتری دارد و درحالت استفاده از کنترل غیرفعال با میراگرTMD نسبت به حالت کنترل نیمه فعال با میراگرMR شتاب و جابجایی طبقات کاهش بیشتری دارد. همچنین درترکیب سیستم های کنترلی غیر فعال(با میراگرTMD) با نیمه فعال (MR) در یک سازه، شتاب و جابجایی طبقات نسبت به حالت کنترل غیر فعال(با میراگرTMD) کاهش بیشتری دارد.

کلیدواژه ها:

فعال ، غیرفعال ، نیمه فعال ، میراگر ، مغناطیسی