سنجش توان عرصه های تاب آوری منطقه ای بر اساس مدل مکان مبنای DROP (مطالعه موردی: شهرهای جدیدمنطقه شهری اصفهان)
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,054
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IACUT03_439
تاریخ نمایه سازی: 29 فروردین 1397
چکیده مقاله:
مخاطرات طبیعی چالشی اساسی در دست یابی به توسعه پایدار جوامع انسانی است.این گونه مخاطرات، این ظرفیت را دارند که در نبود سیستم های کاهش خطر، به سوانحی هولناک و ویران کننده برای اجتماعات بشری تبدیل شوند. علی رغم عدم امکان پیش بینی زمان حدوث بسیاری ازاین مخاطرات،می توان با چاره اندیشی و شناخت همه جانبه ی این گونه وقایع در جامعه ی تحت تاثیر، میزان آسیب پذیری را به حداقل ممکن کاهش داد و از این ره به جامعه ای پایدار به واسطه ی تاب آوری دست یافت.با وجود توجهات اخیر نیاز به گذار از مفهوم سازی های کیفی به معیارهای کمی در جهت شناخت بهتر عوامل موثر در تاب آوری جوامع و بررسی عوامل درگیر در جهت کاهش خطر سوانح احساس می شود.پژوهش حاضر در پی آن بوده است تا با استفاده از چارچوبهای مفهومی متعدد مطرح شده، چارچوب مفهومی قابل استنادی را برای تحلیل و اندازه گیری تاب آوری در مقیاس منطقه ای ودر ارتباط با نمونه ی موردی خود استخراج کند.به منظور گذار از مفهوم سازی های کیفی به معیارهای کمی در جهت شناخت بهتر عوامل موثر در تاب آوری جوامع و بررسی عوامل درگیر (بخصوص در مقیاس منطقه ای)، مهم ترین هدف در این تحقیق پاسخ به این پرسش خواهد بود که سطح تاب آوری یک جامعه از چه طریق می تواند مورد سنجش و ارزیابی قرار گیرد. به همین منظور پس از بررسی ریشه ها و خاستگاه، مفاهیم و اصطلاحات و تجربیات جهانی و بررسی رویکرد ها، شاخص ها و مدل های سنجشی، به ارزیابی کیفی عوامل مداخله گر و در نهایت به اختصار به ارایه ی راهکارهای پیشنهادی مناسب می پردازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا پرورش
کارشناس ارشد برنامه ریزی منطقه ای، کارشناس ارشد شهرسازی شهرداری چمگردان
مجتبی رفیعیان
دکترای برنامه ریزی شهری و منطقه ای، عضو هیات علمی گروه شهرسازی، دانشگاه تربیت مدرس
فروغ کریم زاده
کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری شهرداری بندرعباس