بررسی تنش خشکی برجوانه زنی گونه های آگروپیرون، بروموس، و چاودار

به منظور بررسی نقش تنش خشکی ناشی از اثر پلی اتیلن گلیکول بر جوانه زنی و چگونگی رشد و نمو گونه های Secale Montanum Bromus tomentellus , Agropyron desertorom آزمایش فاکتوریل برپایه طرح کاملاً تصادفی در 4 تکرار در آزمایشگاه گیاه شناسی دانشگاه آزاد واحد شهر ری در سال 1387 انجام گرفت. سطوح مختلف تنش خشکی با غلظت های متفاوت PEG (شاهد، 2-، 4-، 8- و 12- بار) بر نمونه های مورد آزمایش اعمال شد و از هر گونه دو ژنوتیپ انتخاب گردید. داده ها ثبت و صفات درصد و سرعت جوانه زنی، طول ساقه چه، طول ریشه چه، طول گیاهچه ، نسبت S/R ، شاخص بنیه بذر و وزن خشک گیاهچه آنالیز شدند. نتایج آماری تفاوت معنی داری را بین گونه ها از نظر کلیه صفات نشان داد و بین ا رقام ، سطوح مختلف تیماری و اثر متقابل آنها نیز اختلاف معنی داری در سطح 1% به دست آمد. همچنین صفات مورد مطالعه در سه گونه با افزایش غلظت PEG کاهش یافت.

کلیدواژه ها:

پلی اتیلن گلیگول ، جوانه زنی ، تنش خشکی ، آگروپیرون ، بروموس وچاودار