بررسی تنوع ژنتیکی ژرم پلاسم های وارداتی عدس موجود در کلکسیون دانشکده کشاورزی کرج با استفاده از نشانگر مولکولیRAPD

تنوع ژنتیکی، اساس موفقیت در بهبود کمیت و کیفیت گیاهان زراعی است. شناخت تنوع وپتانسیل ژنتیکی هر گونه گیاهی در اصلاح نباتات ضرورت دارد. در این مطالعه تنوع ژنتیکی 30 نمونه عدس متعلق به کلکسیون دانشکده کشاورزی کرج با استفاده از نشانگر مولکولی RAPD بررسی شد. نوارهای باندی براساس وجود (1 (یا نبود باند (0 (کدگذاری شد. با استفاده از 15 آغازگر از بین 50 پرایمر، 143 باند قابل امتیازدهی ایجاد شد که 137 عدد ازآنها چندشکل بودند. بیشترین تعداد باند چندشکل (16 باند) متعلق به آغازگر UBC611 و کمترین تعداد باند چندشکل (5 باند) متعلق به آغازگرهای (G ،B ,UBC502 وJ (بودند. تجزیه خوشه ای به روش WPGMA با ضریب تشابه Dice انجام گرفت و دندروگرام مربوط رسم شد. تجزیه خوشهای، ژنوتیپهای مورد مطالعه را در تشابه (56/0 (به چهار گروه اصلی طبقه بندی کرد. حد تشابه از 89/0 تا 44/0متغیر بود. بیشترین تشابه (89/0 (بین دو ژنوتیپ یونان و شیلی16 و کمترین تشابه (44/0 (بین ژنوتیپهای شیلی 2 و شیلی 17 مشاهده شد. با توجه به نتایج میتوان نتیجه گرفت که تنوع ژنتیکی زیادی بین ژنوتیپهای عدس وجود دارد و نشانگر مولکولی RAPD ابزار مناسبی برای ارزیابی تنوع ژنتیکی بین ژنوتیپهای عدس است.

کلیدواژه ها:

تجزیه کلاستر ، تنوع ژنتیکی ، عدس ، نشانگرهای RAPD