بررسی اثرات سطوح مختلف شوری آب آبیاری و کاربرد تیامین در مهمترین ویژگیهای مرتبط با ارزش غذایی میوه گوجه فرنگی

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 625

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ABYARI14_100

تاریخ نمایه سازی: 7 اسفند 1396

چکیده مقاله:

امروزه تنش شوری از مهمترین تنش های غیر زیستی برای تولید محصولات کشاورزی در ایران است، زیرا علاوه بر کاهش مقدار محصول موجب برخی تغییرات نامطلوب در کیفیت محصول و فرآورده های غذایی آن میگردد. تحقیقات نشان داده که تیامین در برخی گیاهان باعث کاهش اثرات سوء ناشی از برخی تنشها میگردد به منظور بررسی کاربرد تیامین در کاهش اثرات تنش شوری آب آبیاری در گوجه ،فرنگی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه اجرا شد . تیمارهای آزمایش شامل سه سطح شوری آب آبیاری (1،3و 5 دسی زیمنس بر متر ) و سه سطح محلولپاشی با تیامین با غلظت های ( صفر ، 50 و 100 قسمت در میلیون ) بودند. مهمترین شاخصهای کیفی و تغذیه ای میوه گوجه فرنگی که بعنوان معیار ارزش غذایی و صنعت فرآوری این محصول برجسته می باشند مورد سنجش قرارگرفتند . نتایج نشان داد در کلیه سطوح شوری آب، تیامین موجب افزایش ویتامین ث میوه ها گردید. در بالاترین سطح شوری آب، افزایش 21 درصدی محتوای ویتامین ث با کاربرد بالاترین غلظت تیامین نسبت به عدم مصرف آن در گیاهان شاهد مشاهده گردید . تیامین همچنین در کلیه سطوح شوری موجب کاهش معنیدار هدایت الکتریکی آب میوهها گردید. در این تحقیق بالاترین مقدار مواد جامد محلول در گیاهان تیمار شده با بالاترین سطح تیامین دیده شد.

نویسندگان

بهزاد صفاری

دانشجو ی مهندسی صنایع غذایی ،عضو انجمن پژوهشگران جوان و اپراتور آنالیز دستگاهی آزمایشگاه مرکزی ، دانشگاه شهید باهنر کرمان

سپیده خراسانی

استادیار بخش مهندسی صنایع غذایی ، دانشگاه شهید باهنر کرمان

نجمه زینلی

استادیار بخش مهندسی علوم باغبانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان