بررسی رویکرد پراگماتیسم و هرمنوتیک در نظریه سازمان و مدیریت

پراگماتیسم یک واژه یونانی بمعنی عمل میباشد و بیانگر رویکردی کاملا آشنا در فلسفه یعنی همان رویکرد تجربه گرایانه است. همچنین به نظر میرسد که این رویکرد رویکردی است عملکرد محور، با درکی صحیح عملکرد و یا هادفی قابل دسترس و واقع بینانه. ابزار این رویکرد برای نیل به اهداف تبیین شده اجتماع پژوهشی است که محوری ترین ایده پراگماتیسمکلاسیک است. این رویکرد سا ما را یک متن و افراد را کلمات داخل آن می بینند و مقصود آن است که با توسل به نشانه ها، ساختار کلی اثر و درو پیوستگی آن را با تولید نماید. هرمنوتیک نیز نوعی پژوهش کیفی است و هدف آن دستیابی به فهم درونی در بسترهای متنوع مانی، تجربه و غیره است. هرمنوتیک بدنبال نمایا ساختن فهم رخدادهای موجود بوده کهاز طریق با و گفتما حاصل می شود. در واقع می توان گفت رویکرد هرمنوتیک با تعامل بانی و گفت و گو سعی بر به متن کشید وقایع و رخدادها و پدیده ها دارد. مهمترین مزیت رویکرد هرمونوتیک توسعه رویکردهای تفسیری و پژوهش کیفی در مطالعات مدیریتی است. در مقاله حاضر تلاش شده ضمن تبیین تعاریف و تاریخچه ای از این دو رویکرد در مدیریت وسازمان ، به بررسی و مقایسه آنها پرداخته و مزیت ها و کاستی های هرکدام مورد بحث قرار گیرد

کلیدواژه ها:

پراگماتیسم ، هرمنوتیک ، تیوری های مدیریت و سا ما ، فلسفه مدیریت