واکاوی خلاء های فضایی و عملکردی در سیاست گذاری و خدمات رسانی ایمنی و آتش نشانی در کشور

وجود برنامه ریزی بخشی و مدیریت مبتنی بر نظام تقسیمات سیاسی و نبود نظام مدیریت یکپارچه فضایی از مشکلات اساسی در برنامه های توسعه کشور و از جمله در مقوله ایمنی و آتش نشانی می باشد. به طوری که سیاست گذاری ایمنی و خدمات رسانی سازمان ها و واحدهای آتش نشانی شهری و پایگاه های روستایی نیز طبق قوانین و ضوابط موجود در محدوده سکونت گاه های جمعیتی و قلمروهای مدیریتی آن ها انجام می گیرد. این در حالی است که در پهنه سرزمینی و به ویژه در فضای پیرامونی مراکز جمعیتی، حجم بالایی از فعالیت های تولیدی و صنعتی، مراکز شهری و روستایی متعدد و نیز عرصه های متفاوت طبیعی از جمله جنگل ها و مراتع وجود دارد که نیازمند برنامه ریزی در زمینه ایمنی و ارایه خدمات در این زمینه هستند. نتایج این مقاله نشان می دهد که مقوله ایمنی نیازمند یک راهبرد سرزمینی است که نبود آن منجر به خلاء های فضایی و عملکردی در سیاست گذاری و مدیریت ارایه خدمات ایمنی و آتش نشانی شده است. این مسیله به عدم مدیریت یکپارچه ایمنی و آتش نشانی در کشور نیز منجر شده است. در این راستا در این مقاله راهکارهایی جهت برون رفت از وضعیت موجود پیشنهاد شده است

کلیدواژه ها:

خلاء های فضایی و سرزمینی ، مدیریت ، آتش نشانی و خدمات ایمنی ، محدوده ، قانون