طرحواره های ناسازگار اولیه و گرایش به خودکشی ؛ آزمون نقش واسطه ای نشخوار خشم

به رغم اهمیت نظری مدل های شناخت درمانی در درمان موفقیت آمیز اختلالات روانی، هنوز ساختار شناختی جامعی از طرحواره های ذهنی حاکم بر طیف رفتار خودکشی گرایانه در دست نیست. هدف این پژوهش، شناسایی و بررسی نقش طرحواره ناسازگار اولیه در گرایش به خودکشی و نیز تعیین نقش واسطه ای نشخوار خشم در روابط بین این دو می باشد. این تحقیق از نوع توصیفی همبستگی است بدین منظور تعداد 250 نفر از دانشجویان پیام نور شهرستان مریوان به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه YSQ-SF، مقیاس نشخوار خشم ARS و پرسشنامه افکار خودکشی بک BSSI ابزار استفاده شده در این پژوهش بودند. برای تحلیل داده ها از رگرسیون پس رو و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج بدست آمده نشان داد که از بین طرحواره های ناسازگار اولیه، 5 طرحواره رهاشدگی / بی ثباتی β=0/12 و P<0/05 انزوای اجتماعی β=0/18, P<0/01 نقص/ شرم P<0/01و β=0/14 معیارهای سرسختاه P<0/01 و β=0/18 خویشتن داری / خودانضباطی ناکافی P<0/01 و β=0/18 توانستند گرایش به خودکشی را پیش بینی کنند. همچنین مشخص شد که از طریق نشخوار خشم مسیر غیر مستقیم معنی داری از طرحواره های رهاشدگی/ بی ثباتی P<0/05 و Indirect Effect=0/062 خویشتن داری / خود انضباطی ناکافی Indirect Effect0/053 و P<0/01 معیارهای سرسختانه / عیب جویی افراطی P<0/05 و Indirect Effect=0/055 بر گرایش به خودکشی برقرار می باشد با شناسایی طرحواره های فوق نتایج این پژوهش می تواند راهگشا و راهنمایی برای مداخله های روانشناختی طرحواره درمانی و تصمیم های مربوط به پیشگیری از خودکشی باشد.

کلیدواژه ها:

نشخوار خشم ، طرحواره های ناسازگار ، خودکشی