بررسی امنیت در بافت های فرسوده شهری با تاکید بر رویکردCPTED نمونه موردی بافت فرسوده مهدی آباد قصردشت شیراز

امروزه مفهوم امنیت شهروندان از دیدگاه اندیشمندان و نطریه پردازان حایز اهمیت می باشد، زیرا ایجاد امنیت شهروندان باعث افزایش سطح ارتقای کیفیت زندگی آنان می شود. عوامل متعددی در ایجاد نا امنی تاثیر گذارند، یکی از این عوامل فضاهای جرم خیز و غیر قابل نظارت عمومی است که می توان باکمک رویکرد پیشگیری از جرم و جنایت از طریق طراحی محیط CPTEDبا هدف افزایش احساس امنیت شهروندان و کاهش جرم در محیط های شهری، به راهکارهایی رسید. بدین منظور در بافت فرسوده مهدی آباد شهر شیراز شاخصه های CPTEDبه روش توصیفی و تحلیلی و با مشاهدات تخصصی مورد سنجش قرار گرفت. مشکلات بافتهای فرسوده درشهرهای بزرگ همواره یکی از دغدغه های مردم و مدیران شهری بوده است، زیرا سکونت وکار در این نوع بافتهای شهری هرگز بازدهی مطلوب را ندارند چراکه استاندارهای مسکن زندگی درآنها به دلیل فرسودگی مطلق یا نسبی بسیار پایین تر از قسمت های دیگر شهر میباشد. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و با دیدگاه اکتشافی به بررسی بافت فرسوده محله مهدی آباد شیراز و سنجش شاخصه های رویکردCPTEDدر آن پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که با توجه به شاخصه های رویکرد فوق الذکر و فرسودگی محله مهدی آباد شیراز، این محدوده از امنیت خوبی برخوردار نمی باشد

کلیدواژه ها:

امنیت ، بافت فرسوده ، طراحی محیط ، CPTED