عوامل برون دینی ناسازگاری پیروان ادیان

ادیان بزرگ آسمانی که چشمه سار جوشش خود را در ژرفای عالم ملکوت نشانی داده اند، آن هنگام که از بلندای وحی به منزلگاه خاکی این طبیعت فرود آمده و در ظرف کلمات و ظرفیت واژگان و قالب مفاهیم بشری جای گرفته اند، کارکردی دوگانه برای ادیان رقم زده اند.این تاثیر و کارکرد دوگانه اگر به درستی شناخته و تحلیل نشود، می تواند در پندار ظاهربینان و سست اندیشان، مایه تناقض و ناکارآمدی شمرده شود! و اگر به بایستگی مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گیرد، می تواند یک ضرورت اجتناب ناپذیر به حساب آید.روح ادیان و گوهر پیام وحی، چونان روح آدم عصار ه نسل انسان که الهی، رحمانی و سراسر خیر و خوبی بوده و آن گاه که به حکم حکمت خداوندی آن نفخه الهی در کالبد خاکی دمیده شده و به زمین هبوط کرده است، به نشاه مادی کشیده شده و کارکردی دوگانه یافته و توانسته است از فرشته پر6ان تر و یا از بهیمه فروتر رود، به اوج آسمان راه یابد، یا در حضیض زمین گرفتار آید !ادیان آسمانی نیز در فاصله میان آن مبدا و این فرجام و این مخاطبان، دو ظهور و بروز ناهمسو داشته اند! ادیان آسمانی به حکم آن که از مبدا خیر و رحمت و نور نشات گرفته و به هدف رشد، هدایت، نجات بخشی و سعادت جاودان بشر نازل شده اند، ماهیتی نوری و گوهری رحمت آفرین داشته اند: تلک آیات الکتاب الحکیم. هدی و رحمه للمحسنین لقمان/3