قرآن و دیگر آیین ها و فرهنگ ها

خدای سبحان در قرآن کریم وعده فرموده است که قرآن همواره استوار و پابرجا به دور از گزند هرنادرستی و کژی خواهد ماند، و چه وعده راستی! و انه لکتاب عزیز لایاتیه الباطل من بین یدیه و من خلفه تنزیل من حکیم حمید فصلت/43از پیش روی آن و از پشت سرش باطل به سویش نمی آید؛ وحی[نامه] ای است از حکیمی ستوده [صفات].قرآن از نخستین روز و همواره، مورد توجه ویژه صاحبان خرد برتر و جان پاک از میان اندیشمندان و دانشمندان سراسر آفاق بوده است؛ چونان که عرصه نابخردی صاحبان عقده های پست و جانهای پلید نیز بوده هست؛ آنان که تندیس نورانی قرآن را خوش ندیده اند و همواره در تلاش پیگیر بوده اند تا از جایگاه بلندش به زیر کشند، یا از استواری بنیادین وی بکاهند، اما هیهات؛ و یابی االله الا ان یتم نوره و لوکره الکافرون (توبه/32( ولی خداوند نمی گذارد؛ تا نور خود را کامل کند هر ند کافران را خوش نیاید. در این راستا برخی با تلاشهای مذبوحانه خود چونان ره گم کردگان سرگردان، شبهاتی بر روی هم انباشته اند، به سان تاریکی در تاریکی! و من لم یجعل االله له نورا0 فماله من نور (نور/40( شبهاتی که برگرد قرآن فراهم آمده از گذشته تا امروز بر چند گونه است: 1 .برخی تشکیک در این واقعیت کرده اند که قرآن وحی مستقیم است که پیامبر گرامی اسلام آن را از ملکوت اعلی دریافت کرده؛ با این دعوی که امکان چنین چیزی نیست؛ سنخیتی میان جهان قدسی والا با جهان پست مادی وجود ندارد. ما این شبهه را درجای خود پاسخ گفته ایم که انسان به اقتضای جنبه روحانی خود که حقیقت ذاتی او همین است اگر به مرتبه کمال رسیده باشد و روح او استعداد لازم را یافته باشد می تواند با جهان ملکوت مرتبط گردد