امام خمینی و تفسیر هدف گرا

و مع الاسف، به دست دشمنان توطیه گر و دوستان جاهل، قرآن این کتاب سرنوشت ساز،نقشی جز در گورستان ها و مجالس مردگان نداشت و ندارد.)1این سخنان صفیر شعله های اندوه و سوز و گدازی است که مفسر ما، امام خمینی(ره)، در آن می سوخت، و تاسف عمیق خویش را از کوتاهی مسلمانان درباره کتاب خدا در وصیت نامه الهی سیاسی خویش این گونه ابراز می داشت، کتابی که نازل نشده است جز برای این که قیم، پیشوا،وس یله تشخیص حق و باطل و دارای سیطره و حکومت باشد:(کار به جایی رسید که نقش قرآن، به دست حکومت های جابر و آخوندهای بدتر از طاغوتیان،وسیله ای برای اقامه جور و فساد و توجیه ستمگران و معاندان حق تعالی شد.)2همت اصلی امام در تمام زندگی، و مسیولیتی بزرگ که خودش را در راه آن وقف کرده بود،چیزی بود که از آن به (رهایی قرآن از گورستان ها) تعبیر می کند، تا بار دیگر قرآن نقش پیشرو و فعال خویش را برای ساختن (انسان کامل)، (امت گواه و پیشرو) و (دولت مقتدر و عدالت گستر) به دست آورد.