تجلیات قرآنی در شعر امام

تجلی قرآن در شعر شاعران بر چند گونه است:1 .تجلی واژگانیدر این شیوه شاعر از پاره ای از واژه ها و ترکیب های واژگانی قرآنی وام می گیرد و بر شیوایی و فصاحت و بلاغت و بلندی معنای شعر خود می افزاید، واژگانی را از قرآن می گیرد که ریشه قرآنی داشته باشند، حال مستقیم و یا غیرمستقیم که می تواند از شعر شاعران دیگ ر گرفته باشد. تجل6ی واژگانی خود به دو شیوه تجلی واژگانی مستقیم و تجلی واژگانی مترجم، تقسیم می شود.الف. تجلی واژگانی مستقیمدر این شیوه، واژه یا ترکیبی قرآنی با همان ترکیب و ساختار عربی خویش، بی هیچ دگرگونی یا با اندک تفاوتی در شعر راه می یابد، مانند این بیت:نوشته اند بر ایوان جنه الماوی که هر که عشوه دنیا خرید وای بر او(حافظ)که ترکیب جنه الماوی ترکیبی است قرآنی و برگرفته از آیه شریفه: (ولقد رءآه نزله اخری. عند سدره المنتهی. عندها جنه الماوی) (نجم/13 15.(ب. تجلی واژگانی مترجم در این شیوه شاعر از گردانیده شده و یا پارسی شده ترکیب قرآنی استفاده نموده از آن در شعر خود بهره می گیرد، مثلا:آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است