هم سنجی تراز تاب آوری و دینداری زنان شاغل در بیرون از خانه و زنان خانه دار

دگرگونیهای زندگی زنان یکی از تحولات زندگی اجتماعی در روزگار نوین است. گرچه، اشتغال زنان در میان این تحولات به فرنود تاثیرات عینی آن در عرصه اجتماعی و فردی نقش ویژهای دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی و هم سنجی دینداری و تابآوری خانواده در زنان شاغل و غیر شاغل شهر کرج بود. روش انجام این پژوهش پس رویدادی است. جامعه آماری این پژوهش دربرگیرنده همه آموزگاران زن آموزشگاههای ابتدایی و زنان خانهدار ساکن شهر کرج در سال 1395 است. روش نمونهگیری به شیوه خوشهای چندمرحلهای انجام شد. دادهها با بهکارگیری سنجه تابآوری کونر و دیویدسون (2003) و پرسشنامه دینداری گلاک و استارک (1965) گردآوری شدند. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون Tدو نمونه مستقل استفاده شد. یافتهها نشان داد میان میانگینهای دو گروه زنان آموزگار و غیر شاغل در دینداری T=3/09)؛ (P<0/01 و تابآوری خانواده T=1/98)؛ (P<0/05 تفاوت معنیداری وجود دارد؛ میتوان نتیجه گرفت دینداری و تابآوری به افراد کمک میکند که با دشواریها کنار آمده و بتوانند سلامت روانی خود را حفظ کنند و برآیند اینکه تنیدگی کمتری را در زندگی و روابط خود ادراک کنند

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، خانواده ، خانه دار ، دین ، زن ، کار