مقایسه بهزیستی روانشناختی در مادران دارای فرزند سرطانی و دارای فرزند عادی

پژوهش حاضر به منظور مقایسه بهزیستی روانشناختی در مادران دارای فرزند سرطانی با مادران دارای فرزند عادی انجام شد. روش پژوهش حاضر علی- مقایسه ای بود. جامعه پژوهش شامل کلیه مادران دارای فرزند سرطانی تحت پوشش موسسه محک و نیز کلیه مادران دارای فرزند عادی در شهر تهران بودند. به همین منظور تعداد 100 مادر ساکن شهر تهران شامل 50 مادر دارای فرزند سرطانی و 50 مادر دارای فرزند عادی به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. نتایج با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که بهزیستی روانشناختی در مادران دارای فرزند سرطانی و مادران دارای فرزند عادی تفاوت معناداری وجود داشت. در مقیاس های رشد فردی، شادی و خوشبینی، و بهزیستی روانشناختی مادران دارای فرزند عادی از نمرات بالاتری برخوردار بودند. تنها در مقیاس هدف داشتن در زندگی مادران دارای فرزند سرطانی نسبت به مادران دارای فرزند عادی از نمرات بالاتری برخوردار بودند. بنابراین میتوان گفت که داشتن فرزند سرطانی، باعث کاهش بهزیستی روانشناختی مادارن می شود.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، مادران ، فرزند سرطانی