نقش معنا درمانی در کاهش اضطراب و افسردگی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش معنا درمانی در کاهش اضطراب و افسردگی است. افسردگی رایج ترین اختلال روانی است به گونه ای که تقریبا 330 میلیون نفر در جهان از افسردگی رنج می برند و سالانه 800 هزار خودکشی ناشی از افسردگی اتفاق می افتد. گرچه اضطراب پدیده ی شایع عصر ما تلقی می گردد، درعین حال از پیشینه ای به طول تمامی تاریخ بشر برخوردار است. درعین حال تاریخ بشر نشان داده است انسان دین ورز قدمتی دیرینه دارد. گواه این مطلب این است که با مطالعه ی جوامع انسانی و تاریخ تمدن ها، همواره با رگه هایی از دین و باورهای دینی مواجه می شویم. با وجود پیشرفت های سریع در جهت حل مشکلات جسمی انسان ها، علم پزشکی هنوز گامی موثر در جهت حل مشکلات روحی روانی انسان ها برنداشته است، این در حالی است که مشکلات روانی نقش مهمی را در ایجاد بیماری های جسمی نیز ایفا می کند. معنا درمانی با آماج قرار دادن این مسایل زیربنایی، باعث کاهش نشانه های اختلالات روانی و خصوصا اختلال استرس پس از ضربه می گردد. در شیوه معنا درمانی، فرض بر این است که چنانچه فرد در زندگی هدف و معنایی داشته باشد، توانا خواهد بود بر اضطراب، افسردگی، ناامیدی و به عبارتی بر اختلالهای روانی چیره گردد و با تکیه بر آزادی در گزینش زندگی، مسیول زندگی و خودش باشد. در این درمان، انسان به چیزی که روحانی یا وجودی است پی می برد تا با تکیه بر آزادی در گزینش زندگی، مسیول زندگی و خودش باشد، زیرا از این شاهراه است که می توان انسان را از زبان مسیول بودنش تعریف کرد.

کلیدواژه ها:

معنا درمانی ، اضطراب ، افسردگی