تعیین مناسب‌ترین روش میان‌یابی در پهنه‌بندی شدت‌های خشکسالی استان فارس

آگاهی از وضعیت خشکسالی، پیش‌بینی و پهنه‌بندی شدت خشکسالی می‌تواند ریسک خسارات خشکسالی را تا حد قابل توجهی کاهش دهد. هدف از انجام این تحقیق ارزیابی دقت روش‌های زمین آماری کریجینگ ساده (SK)، کریجینگ معمولی (OK) و روش عکس فاصله (IDW) با درجات 1 تا 5 در تهیه نقشه شدت خشکسالی‌های اتفاق افتاده در استان فارس در سال 1386 با استفاده از شاخص درصد بارش نرمال می‌باشد. نتایج بر اساس معیار RMSe و MAE نشان داد که در بین روش‌های میان‌یابی ذکر شده روش کریجینگ ساده (SK) به دلیل دارا بودن RMSe و MAE پائین‌تر (RMSe=11/44 و MAE=6/946) به عنوان مناسب‌ترین روش جهت تهیه نقشه شدت خشکسالی استان فارس در سال 1386 انتخاب می‌گردد. بر اساس نقشه تهیه شده، وضعیت خشکسالی در استان فارس در سال 1386 در دو کلاس شدید و بسیار شدید قرار می‌گیرد که به ترتیب 58/21 و 42/78 درصد از مساحت کل استان فارس را به خود اختصاص می‌دهند.

کلیدواژه ها:

خشکسالی ، کریجینگ ساده ، کریجنیگ معمولی ، پهنه‌بندی شدت خشکسالی ، استان فارس