بررسی جامعه شناختی رابطه حوزه عمومی با حق مولف در ایران

در موج سوم تمدن نوع بشر که با جا به جایی در قدرت با محوریتدانایی رقم خورده است، بدیهی است که بایستی حق همگان برایمشارکت مبتنی بر خرد و عدالت در راستای شکل گیری و شکوفاییجامعه انسانی سالم به رسمیت شناخته شده و شرایط بهره مندیکامل همگان از منافع مادی و معنوی آثار هنری، ادبی و علمی وفنی ای که خود آن را خلق نموده اند، فراهم شود. حق مولف بعنوانیکی از این حقوق حیاتی، تنها در قلمرویی تحقق می پذیرد که درآن شهروندان به شیوه ای خالی از قید و بند و با تضمین آزادیتجمع و همکاری و آزادی بیان و نشر افکار در مورد مسایل موردعلاقه و مناقشه تبادل نظر نمایند. از چنین گستره ای به حوزهعمومی یاد می شود که با نام هابرماس درهم آمیخته است. مطالعاتتطبیقی وضعیت حق مولف در ایران و در سایر نقاط جهان کهتوسط مجمع جهانی اقتصاد صورت گرفته حکایت از آن دارد کهتفاوت جایگاه ما با بیشتر کشورهای منطقه و جهان بسیار بحرانی،معنادار و مساله آفرین است. از مهم ترین علل نقض حق مولف درایران، دولتی بودن و عدم توجه جدی به عناصر شاکله حوزه عمومیدر جامعه علمی و پژوهشی است. بنابراین تمرکز تحقیق حاضر کهبه صورت کیفی و اسنادی صورت پذیرفته است، بررسی چگونگی وچرایی وضعیت حق مولف در ایران و رابطه جامعه شناختی آن بانظریه حوزه عمومی هابرماس است.

کلیدواژه ها:

حوزه عمومی ، حق مولف ، دولت ، بخش خصوصی ، هابرماس