بررسی تطبیقی قاعده منع تعقیب مجدد در حقوق جزای ایران، ترکیه و اسناد بین المللی

قاعده منع تعقیب مجدد یکی از اصول مسلم حقوق جزا و دادرسی منصفانه و از تضمینهای بنیادین حقوق متهم و محکوم علیه به شمارمیرود و مقتضای قواعد عدل و انصاف است. بر اساس این قاعده، کسی را نباید دو بار برای یک جرم تعقیب و محاکمه کرد و یک بار رسیدگی نهایی به اتهام فرد و مجازات یا برایت وی همیشه و همهجا امکان تعقیب او را منتفی میکند. عموما در توجیه قاعده منعتعقیب مجدد، بر ضرورت حفظ منافع فردی و ضرورتهای اجتماعی استناد میشود. این مقاله با مروری بر ادبیات مربوط به قاعده منع تعقیب مجدد در حقوق ایران، ترکیه و اسناد بینالمللی نشان میدهد که این قاعده در حقوق ترکیه و اسناد بینالمللی در مقایسه با حقوق جزای ایران، قابلیت اجرایی بیشتری دارد.

کلیدواژه ها:

اصل صلاحیت شخصی ناظر به قربانی جرم ، قاعده منع تعقیب مجدد ، حقوق جزای ایران ، حقوق جزای ترکیه ، اسناد بین المللی