مدلسازی تخمین میزان انحلال پذیری گاز دی اکسید کربن در محلول آبی متیل اتیلن آمین به کمک برنامه ریزی ژنتیک

گاز کربن دی اکسید به عنوان یکی از مهمترین گازهای گلخانه ای شناخته می شود. این مورد تاکید شده که افزایش غلظت دی اکسید کربن در جو منجر به گرم شدن جهانی می شود. روش های شیمیایی و فیزیکی متعددی جهت جذب این گاز در نظر گرفته شده است که روش شیمیایی که بیشتر مورد اقبال صنعت و محققین است مبتنی بر یک محلول مناسب جهت جذب گاز کربن دی اکسید به کار گرفته می شود. در این مطالعه داده های تجربی در دسترس انحلال پذیری گاز دی اکسید کربن در محلول آبی متیل اتیلن آمین جمع آوری وسپس یک مدل تجربی یا استفاده از الگوریتم ژنتیک برای تخمین میزان انحلال پذیری گاز دی اکسید کربن در محلول آبی متیل اتیلن آمین توسعه یافت. محاسبه نتایج تحلیل خطا نشان داد مدل توسعه یافته دقت بسیار خوبی دارد و می تواند در کنار روش های موجود به عنوان یک روش تکمیل کننده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تبدیل دی اکسید کربن ، MEA ، برنامه ریزی ژنتیک