تعیین موقعیت بهینه میراگرهای ویسکوز در ساختمان های فولادی

در این مقاله، سازه فولادی های 7 : ، و 23 طبقه به عنوان سازه های کوتاه، متوسط و بلند با بکار گیری میراگرهای ویسکوز که نوعی سیستم کنترلی غیرفعال به صورت هستند، 3D مدل شده اند. تاثیر استفاده از این میراگرها و محل بهینه بکار گیری آنها در سازه ها مورد بررسی قرار گرفته است. مدل ها با روش تاریخچه زمانی خطی تحلیل شده است. برای سنجش رفتار سازه های بهسازی شده با میراگر، نتایجی همچون تاریخچه شتاب بام و تغییر مکان طبقات در حالت های مختلفی از قرارگیری میراگر در ترازهای ارتفاعی مختلف مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفته است. نتایج به دست آمده از تحلیل ها نشان می دهد، در سازه کوتاه و متوسط محل بهینه میراگر در طبقات میانی می باشد و در سازه بلند مورد بررسی وجود میراگر در طبقات بالا مطلوب تر است.

کلیدواژه ها:

میراگر ویسکوز ، کنترل غیرفعال ، محل بهینه ، تاریخچه زمانی خطی